Κάλεσμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ στις γυναίκες για την 8η Μάρτη

Η ΚΕ του ΚΚΕ απευθύνει κάλεσμα αγωνιστικής
συμπόρευσης σε κάθε εργαζόμενη, άνεργη, αυτοαπασχολούμενη, αγρότισσα, συνταξιούχο, μαθήτρια, φοιτήτρια,
μετανάστρια – πρόσφυγα, σε κάθε γυναίκα που βιώνει την εκμετάλλευση, την ανισοτιμία, τις συνέπειες του
ιμπεριαλιστικού πολέμου σε κάθε πλευρά της κοινωνικής ζωής.
Η φετινή επέτειος της 8ης Μάρτη σημαδεύεται από τη ραγδαία κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου μετά τη
βρώμικη επίθεση ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν.
80 χρόνια μετά το τέλος του Β’ ιμπεριαλιστικού Παγκοσμίου Πολέμου, το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πλέον Γ’
Παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού Πολέμου είναι πιο κοντινό από ποτέ, καθώς ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις ΗΠΑ και την
Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα είναι το έδαφος που στήνει τη νέα κούρσα της
αναμέτρησης των μονοπωλίων για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των σπάνιων γαιών κι άλλων
σημαντικών μετάλλων, των περιοχών στρατηγικής σημασίας. Είναι η καύσιμη ύλη που πυροδοτεί νέες πολεμικές
εστίες και επεμβάσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη, όπως τώρα στη Μέση Ανατολή δίπλα στο ιμπεριαλιστικό μακελειό
στην Ουκρανία, την Παλαιστίνη, το Σουδάν κ.α.
Το ΚΚΕ καλεί τις γυναίκες να σκεφτούν πιο βαθιά, ταξικά, για τα συμφέροντα που τις οδηγούν στην ανασφάλεια και
αβεβαιότητα, σ’ έναν κόσμο που φλέγεται από τις καπιταλιστικές αντιθέσεις και τους ιμπεριαλιστικούς
ανταγωνισμούς.
Τις καλεί να δυναμώσουν την αλληλεγγύη τους προς τις γυναίκες και τους λαούς που άμεσα βιώνουν τη φρίκη του
ιμπεριαλιστικού πολέμου, που καθημερινά απειλούνται από τις ΗΠΑ, όπως στην Κούβα. Να καταδικάσουν
κυβέρνηση και ευρωενωσιακά κόμματα που η πολιτική τους γεννά εγκλήματα σε βάρος προσφύγων, όπως στη
θάλασσα της Πύλου και της Χίου, έχοντας μετατρέψει τη Μεσόγειο και το Αιγαίο σε «υγρό τάφο».
Καλούμε τις γυναίκες με τη συμμετοχή τους στα εργατικά σωματεία, στους αγροτικούς συλλόγους, στα σωματεία
των αυτοαπασχολουμένων, στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, στους φοιτητικούς συλλόγους να δυναμώσουν την
πάλη για την απεμπλοκή της χώρας από τους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για να κλείσουν τώρα οι
στρατιωτικές βάσεις ΝΑΤΟ – ΗΠΑ, πρώτα απ’ όλα της Σούδας, της Λάρισας, της Αλεξανδρούπολης, να επιστρέψουν
και να μη σταλούν νέα ελληνικά στρατιωτικά σώματα και εξοπλισμός σε ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων.
Καλούμε τις γυναίκες, με τη στάση και τη δράση τους, να πολεμήσουν τη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, την
«κουλτούρα πολέμου», μέρος της οποίας είναι και τα καλέσματα για «στράτευσή» τους, στο όνομα της «ισοτιμίας»
και της «συμπερίληψης».
Η νομοθέτηση της «εθελοντικής στράτευσης γυναικών» στον στρατό ανοίγει τον δρόμο για τη θεσμοθέτηση της
υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, όπως έχει αποδείξει και η πείρα από άλλες χώρες, σε κράτη – μέλη της ΕΕ, στο
κράτος – δολοφόνο Ισραήλ.
Το ΚΚΕ καλεί τις γυναίκες να χαλάσουν τους σχεδιασμούς του ελληνικού αστικού κράτους για εναρμόνιση με την
ψευδεπίγραφη ατζέντα του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Γυναίκες, Άμυνα, Ασφάλεια, Ειρήνη». Στην
πραγματικότητα είναι το σχέδιό της για πιο ενεργή συμμετοχή των γυναικών σε στρατιωτικές επιχειρήσεις και τομείς
της πολεμικής οικονομίας, για την αυτοτελή στρατιωτικοποίηση της ΕΕ σε μια περίοδο που οξύνονται οι
ανταγωνισμοί όχι μόνο με αντίπαλες δυνάμεις, όπως η Ρωσία και η Κίνα, αλλά και μεταξύ μελών του ΝΑΤΟ, μεταξύ
κρατών – μελών της ΕΕ και των ΗΠΑ.
Καλούμε τις γυναίκες επιστήμονες να μη δεχτούν η γνώση και η έρευνά τους, αντί να υπηρετεί την καλυτέρευση
της ζωής των λαών, να τίθεται στην υπηρεσία της πολεμικής μηχανής ΝΑΤΟ – ΕΕ, για το πώς καλύτερα θα
σκοτώνονται οι λαοί «για τ’ αφέντη το φαΐ».
Η φετινή αγωνιστική επέτειος της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας έρχεται ως συνέχεια μεγάλων εργατικών και
αγροτικών κινητοποιήσεων, των μαζικών απεργιακών συγκεντρώσεων στις 28 Φλεβάρη, αλλά και νέων
ευνοϊκότερων συσχετισμών στις αρχαιρεσίες Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων, της ΑΔΕΔΥ. Εκφράζεται μια
διαδικασία πιο αποφασιστικής εργατικής, λαϊκής, νεανικής συσπείρωσης με το ΚΚΕ, που είναι η μόνη πολιτική
δύναμη που σταθερά υπερασπίζεται τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα ενάντια στην εξουσία του κεφαλαίου.
Μπροστά στην 8η Μάρτη αναδεικνύεται ότι η συμμετοχή των γυναικών στους λαϊκούς αγώνες είναι κρίσιμος
παράγοντας για την ανάδειξη του ρόλου και των δυνατοτήτων τους, όπως φωτίζουν και οι μεγάλες στιγμές της
ιστορίας των ταξικών αγώνων. Η συμμετοχή των γυναικών στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, στο εργατικό
συνδικαλιστικό κίνημα, στο κίνημα των αυτοαπασχολούμενων και των αγροτών ενάντια στα μονοπώλια και τις
κυβερνήσεις τους, ενάντια στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, μπορεί να δυναμώσει το πανελλαδικό
ποτάμι της λαϊκής αντεπίθεσης.
Η δίκαιη λαϊκή οργή μετά το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα», με θύματα 5 εργάτριες, μανάδες,
μπορεί να γίνει δύναμη οργάνωσης της πάλης ενάντια στην εγκληματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης και όλων
των αστικών κυβερνήσεων που λογαριάζουν ως «κόστος» για το κράτος και το κεφάλαιο τα μέτρα προστασίας της
ανθρώπινης ζωής, της μητρότητας και της οικογένειας, που τολμούν να νομιμοποιούν τη 13ωρη εργασία, ενώ η
τεχνολογία δίνει τεράστιες δυνατότητες για 7ωρη, 5ήμερη, 35ωρη εβδομαδιαία δουλειά.
Με κριτήριο το κέρδος, έχουν μετατρέψει τους χώρους εργασίας, μετακίνησης, αλλά και κατοικίας σε «αρένες
θανάτου». Γεννάνε παντού νέα «Τέμπη», όπως το επιβεβαιώνει η φωτιά στα καζάνια του Περάματος, το
γενικευμένο μπλακάουτ στον ελληνικό εναέριο χώρο και το μειωμένο προσωπικό στην ΥΠΑ, η απουσία προστασίας
των δασών, αντισεισμικής θωράκισης, αντιπλημμυρικών έργων.
Η ΚΕ του ΚΚΕ καλεί τις γυναίκες να μην ξεγελαστούν από όμορφα λόγια με αφορμή την 8η Μάρτη, αλλά να
προβληματιστούν γιατί σήμερα, την εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης, υπάρχει ακόμα

τόσο πολύ βαριά δουλειά, αφάνταστη εντατικοποίηση, εργοδοτική πίεση και τρομοκρατία και μάλιστα σε
εργασιακούς χώρους που κυριαρχεί η γυναικεία εργασία.
Η ΚΕ του ΚΚΕ καλεί τις νέες γυναίκες να απορρίψουν την υποκρισία όλων των αστικών κομμάτων που μιλάνε για
δημογραφικό πρόβλημα, αλλά υπηρέτησαν πολιτικές που φέρνουν σε αντιπαράθεση το δικαίωμα των γυναικών
στην εργασία με την κοινωνική ανάγκη προστασίας της μητρότητας, κάνοντάς την σχεδόν αποκλειστικά ατομική
ευθύνη.
Εχει αποδειχθεί ότι η συμμετοχή των αστών γυναικών στα «Κέντρα Λήψης Αποφάσεων», δηλαδή στα όργανα της
αστικής εξουσίας, δεν αποτελεί τεκμήριο προόδου, γυναικείας ισοτιμίας και φιλολαϊκής πολιτικής.
Είναι πλέον πολλά τα παραδείγματα αστών γυναικών σε κυβερνητικά όργανα που έχουν διακριθεί σε «πρώτα
βιολιά» των ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, στην επίθεση
για κατάργηση κατακτήσεων και δικαιωμάτων των γυναικών. Οποιοι και όποιες, συχνά με τον μανδύα της
«αριστεράς» και της προόδου μιλούν για «πατριαρχική – ανδροκρατούμενη κοινωνία» ως πηγή της γυναικείας
ανισοτιμίας, στην πράξη συγκαλύπτουν την καπιταλιστική κοινωνία ως πηγή της σύγχρονης γυναικείας ανισοτιμίας.
Συγκαλύπτουν τα σχέδια της ΕΕ, των κυβερνήσεων των κρατών – μελών της και του ελληνικού κράτους για την
«ενίσχυση της γυναικείας απασχόλησης».
Και αυτή η κατεύθυνση προωθείται με όχημα το αποπροσανατολιστικό και εχθρικό σύνθημα περί «συμφιλίωσης
εργασιακής και οικογενειακής ζωής», καταδικάζοντας τις εργαζόμενες στην εργασιακή ανασφάλεια, στην
εντατικοποίηση με τη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου και την «ευελιξία», τα ωράρια και τη ζωή – λάστιχο, την
έλλειψη μέτρων προστασίας του γυναικείου οργανισμού, τις τραγικές ελλείψεις και την εμπορευματοποίηση της
Υγείας, της Παιδείας, της Πρόνοιας, της στέγης, την έλλειψη κοινωνικής προστασίας της οικογένειας.
Το ΚΚΕ καλεί τις γυναίκες να δυναμώσουν τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών τους, αντιπαλεύοντας την
ένταση της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της ανισοτιμίας που απαιτούν τα γρανάζια της πολεμικής οικονομίας και
προετοιμασίας. Να εναντιωθούν στην κυρίαρχη πολιτική της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Καλούμε τις γυναίκες της εργατικής – λαϊκής πλειοψηφίας να ενισχύσουν το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης
πολιτικής, κόντρα στην προσπάθεια του αστικού πολιτικού συστήματος να «αναβαπτιστεί» για να σωθεί και εκ νέου
να ενσωματώσει την εργατική – λαϊκή δυσαρέσκεια εντός των τειχών του συστήματος. Το συμφέρον των γυναικών
με ταξικό κριτήριο είναι να μην παγιδευτούν από τις «σειρήνες» των δήθεν «αντισυστημικών» φωνών, που
υπηρετούν με κάθε τρόπο το καπιταλιστικό σύστημα και τη βαρβαρότητά του.
Να μην εγκλωβιστούν στις επικλήσεις των αστικών κομμάτων περί «κράτους δικαίου», μιας βιτρίνας του ίδιου
εχθρικού για τον λαό αστικού κράτους, που τσακίζει τα δικαιώματα και τις ανάγκες των γυναικών. Στο «κράτος
δικαίου» των καπιταλιστών οι γυναίκες μένουν απροστάτευτες στο έλεος της εργοδοτικής βίας, χωρίς μέτρα υγείας
και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
Σ’ αυτό το «κράτος δικαίου» και στην «ευρωπαϊκή κανονικότητα» κατευθύνονται δισεκατομμύρια ευρώ στην
πολεμική οικονομία, ενώ οι ελάχιστες δαπάνες για κοινωνικές υπηρεσίες στην Υγεία συνεχώς περικόπτονται, δεν
εξασφαλίζονται τα μέτρα προστασίας των κακοποιημένων γυναικών και η απρόσκοπτη λειτουργία των ελάχιστων
δομών.
Αυτό το «κράτος δικαίου» θεωρεί ως «μη επιλέξιμη δαπάνη» τα μέτρα προστασίας της ζωής του λαού από φυσικά
φαινόμενα, την ώρα που θεσμοθετεί την αρπαγή της λαϊκής κατοικίας από τα funds και τους τραπεζικούς ομίλους.
Αυτό το «κράτος δικαίου» και οι θεσμοί του είναι επιλεκτικά ανίκανοι να προστατέψουν τη ζωή των γυναικών από
τις ακραίες μορφές της πολύμορφης βίας της κοινωνίας της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ομως, είναι
αποτελεσματικό στην καταστολή των εργατικών – λαϊκών κινητοποιήσεων, σέρνοντας στα δικαστήρια συνδικαλιστές
και συνδικαλίστριες του εργατικού και αγροτικού κινήματος, εκπαιδευτικούς, ακόμα και μαθητές και μαθήτριες.
Πραγματική αντισυστημική θέση και στάση είναι η πάλη για την ανατροπή αυτού του σάπιου, εχθρικού
καπιταλιστικού κράτους. Καλούμε τις γυναίκες να μπούνε στον αγώνα, μαζί με τους συντρόφους τους άντρες
εργάτες, για να γίνει πράξη το «μπορούμε χωρίς αφεντικά», για να οικοδομηθεί το εργατικό κράτος, με τους δικούς
του θεσμούς, με τους εργαζομένους – άντρες και γυναίκες – να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη λήψη και τον
έλεγχο των αποφάσεων, για τη συνεχώς διευρυνόμενη λαϊκή ευημερία στη βάση μιας ανώτερης οργάνωσης της
κοινωνίας και της οικονομίας, με κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό
της βιομηχανικής, αγροτικής παραγωγής, των κοινωνικών υπηρεσιών.
Στη σοσιαλιστική – κομμουνιστική κοινωνία, τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας αξιοποιούνται για να
μειωθεί ο εργάσιμος χρόνος, για την προστασία της ζωής του λαού. Εξασφαλίζεται η καθολική συμμετοχή των
γυναικών στην κοινωνική εργασία, που αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για την ισοτιμία γυναικών – αντρών σε κάθε
πλευρά της κοινωνικής ζωής. Στηρίζονται η μητρότητα και η πατρότητα με δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες.
Η ΚΕ καλεί τις γυναίκες των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων να στρατευτούν σε αυτόν τον ελπιδοφόρο δρόμο της
ανατροπής, για τον σοσιαλισμό. Η φαινομενική «παντοδυναμία» του συστήματος είναι διάτρητη από τις αντιφάσεις
και τα αδιέξοδά του. Αντί να «κλείνουμε τις τρύπες του», είναι στο χέρι μας να τις κάνουμε μεγάλα ρήγματα. Αυτά
που θα αποσταθεροποιήσουν την εξουσία του κεφαλαίου, θα φέρουν στο προσκήνιο την επαναστατική ανατροπή
και με τη συμμετοχή των γυναικών.
Σε αυτόν τον δρόμο μπορεί η κάθε γυναίκα να στρατευτεί, παίρνοντας «ανάσες» αντοχής και δύναμης,
μεταμορφώνοντας τον όποιο ατομικό φόβο σε θάρρος και αγωνιστική ανάταση.
Πιάνοντας το κόκκινο νήμα από τους αγώνες των γυναικών εργατριών των περασμένων αιώνων που «τα χέρια τους
επανάσταση ξέρουν να τραγουδούν», από τη συμμετοχή τους στην Παρισινή Κομμούνα και στην Οκτωβριανή
Επανάσταση στη Ρωσία, αντλούμε διδάγματα, έμπνευση και συνειδητή αισιοδοξία. Ιδιαίτερα φέτος, με τη
συμπλήρωση 80 χρόνων από την έναρξη της εποποιίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, οι γυναίκες μπορούν
να εμπνευστούν από τη θαυμαστή στάση και ανθεκτικότητα των κομμουνιστριών και άλλων αγωνιστριών στον ΔΣΕ,

στις φυλακές και τις εξορίες, στα εκτελεστικά αποσπάσματα, τη δύναμη που πήραν γιατί εμπνεύστηκαν και έζησαν
με σκοπό μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.Σε αυτή την πάλη το ΚΚΕ δίνει όλες του τις δυνάμεις για
να είναι δυνατό, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας, για τον σοσιαλισμό, γνωρίζοντας πως «οι μεγάλες κοινωνικές
αλλαγές είναι αδύνατες χωρίς το γυναικείο προζύμι» (Κ. Μαρξ)