Φιλοπρόοδος Σύλλογος Κοζάνης Σινεμά Δευτέρα βράδυ «Το ΔίκτυοΟ Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο»

Ο Φιλοπρόοδος Σύλλογος Κοζάνης συνεχίζει τιςπαρουσιάζει χειμερινές προβολές του,
αυτή τη Δευτέρα 10 23 Νοεμβρίου Μαρτίου 2025 2026 στην επάνω αίθουσα του
κινηματοθέατρου «Ολύμπιον», στις 9:30 το βράδυ, τηνένα πολυβραβευμένη δραματική ταινία
υπέροχο φιλμ νουάρ με εκθαμβωτική ατμόσφαιρα και μια υποβλητική ερμηνεία από τον Αλέν
Ντελόν στην καλύτερη ταινία του Σίντνεϊ Λιούμετ Ζαν-Πιέρ Μελβίλ «Το ΔίκτυοΟ
Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο»  (Network – 1976Le Samourai – 1967), ).
Σενάριο και σκηνοθεσία: Ζαν-Πιέρ Μελβίλ. Πρωταγωνιστούν οι Πίτερ Φιντς, Φέι
Νταναγουέι, Γουίλιαμ Χόλντεν, Ρόμπερτ Ντιβάλ, Μπέατρις Στρέιτ, Τζον Κάρπεντερ, Νεντ
Μπίτι.Αλέν Ντελόν, Φρανσουά Περιέ, Κάθι Ρόζιερ και Ναταλί Ντελόν
Το τηλεοπτικό δίκτυο UBS προσπαθεί να ανταγωνιστεί μάταια τα υπόλοιπα δίκτυα που
το ξεπερνούν σε θεαματικότητα. Σε μια προσπάθεια να βρεθεί λύση για τα χαμηλά ποσοστά
τηλεθέασης, απολύεται ο παρουσιαστής των νυχτερινών ειδήσεων Χάουαρντ Μπιλ, ο οποίος
δεν είναι πια ανταγωνιστικός μετά από τις προσωπικές δυστυχίες που τον έχουν βρει. Ο
Χάουαρντ βγαίνει μπροστά στην κάμερα, ανακοινώνει την απόλυσή του και δηλώνει ξεκάθαρα
ότι σκοπεύει να αυτοκτονήσει. Το δίκτυο παίρνει φωτιά, η θεαματικότητα ανεβαίνει
κατακόρυφα, την ίδια στιγμή που ξεκινά ένας ανελέητος αγώνας βασισμένος στις ψυχώσεις του
παρουσιαστή και την παράνοια της τηλεόρασης, με μοναδικό σκοπό το κέρδος.Μπορεί ο
ελληνικός τίτλος αυτής της αριστουργηματικής ταινίας να περιγράφει εύστοχα τον
πρωταγωνιστή Αλέν Ντελόν, ο πρωτότυπος όμως (Le Samouraï) συμπυκνώνει την ουσία της
καλύτερης ταινίας του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ. Ο Γάλλος σκηνοθέτης εμπνέεται από τους Ιάπωνες
πληρωμένους πολεμιστές, οι οποίοι δεν εκτελούσαν απλώς το συμβόλαιό τους, αλλά ζούσαν με
έντονη την αίσθηση του καθήκοντος κι έναν αυστηρό κώδικα τιμής. Την απόλυτη μοναξιά που
συνοδεύει αυτόν τον τρόπο ζωής εκφράζει ο Ντελόν με την υποβλητική ερμηνεία και το
καθηλωτικό βλέμμα του.
Το σενάριο επιμελήθηκε ο Πάντι Τσαγιέφσκι το οποίο του έφερε την διάκριση του
Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου για την εξαιρετική δουλειά του. Δυστυχώς, η έμπνευση και η ιδέα
του σεναρίου ήρθε από ένα τραγικό γεγονός που συνέβη δύο χρόνια νωρίτερα (1974) όταν η
δημοσιογράφος Κριστίν Τσάμπακ αποφάσισε να δώσει τέλος στην ζωή της σε απευθείας
μετάδοση κατά την διάρκεια του δελτίου ειδήσεων του καναλιού όπου εργαζόταν σε ηλικία
μόλις 29 ετών. Το συμβάν αποτελεί μαύρη σελίδα στην ιστορία της τηλεόρασης.
Το «Δίκτυο» δείχνει με εξαιρετικά γλαφυρό τρόπο το τι συμβαίνει πίσω από τις
κάμερες στα μεγάλα κανάλια και τηλεοπτικά δίκτυα. Αποκαλυπτικό, προφητικό και επίκαιρο
όσο δεν πάει (παρόλο που παρουσιάστηκε το 1976), το φιλμ είναι μια γροθιά στο στομάχι της
δήθεν κοινωνίας που φτιάξαμε.
Ο καταιγισμός των ριάλιτι-σκουπιδιών, ο σεξισμός, η διαρκής υποβάθμιση του
τηλεοπτικού προϊόντος και η συνθηκολόγηση με τον… «διάβολο» στον βωμό των
θεαματικοτήτων, είναι μερικές μόνο από τις καταστάσεις που θίγονται στην ταινία και τις
βλέπουμε διογκωμένες στη σημερινή εποχή, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη αξία στη νότα
υπερβολής που συντροφεύει το σατιρικό ύφος της ταινίας. Κινητήριος δύναμη είναι
αναμφίβολα το εξαιρετικό σενάριο, το οποίο δεν σταματά να ελίσσεται, με απολαυστικά
απρόβλεπτες συνέπειες.
Ο τρόπος που αναπτύσονται οι χαρακτήρες είναι αριστοτεχνικός. Άλλωστε το Όσκαρ
Σεναρίου που κέρδισε η ταινία δεν είναι τυχαίο. Όπως και τα Όσκαρ Πρώτου Ανδρικού και
Πρώτου Γυναικείου Ρόλου δεν είναι τυχαία!
Το «Δίκτυο» είχε δέκα υποψηφιότητες στα Όσκαρ σε μία από τις καλύτερες χρονιές
των βραβείων όπου συμμετείχαν ταινίες όπως «Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου» (All The

President’s Men), «Ο Ταξιτζής» (Taxi Driver) και «Ρόκι: Τα χρυσά Γάντια» (Rocky). Απέσπασε
συνολικά τέσσερα βραβεία Όσκαρ, εκ των οποίων τα τρία τα οφείλει στο εξαιρετικό καστ και
τις ερμηνείες του.
ΒΡΑΒΕΙΑ
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου 1977
Όσκαρ Α΄ Ανδρικού ρόλου (Πίτερ Φιντς)
Όσκαρ Α΄ Γυναικείου ρόλου (Φέι Νταναγουέι)
Όσκαρ Β΄ Γυναικείου ρόλου (Μπέατρις Στρέιτ)
Όσκαρ Πρωτότυπου σεναρίου (Πάντι Τσαγιέφσκι).
Χρυσές Σφαίρες 1977
Σκηνοθεσίας (Σίντνεϊ Λιούμετ)
Ανδρικής ερμηνείας σε δράμα (Πίτερ Φιντς)
Γυναικείας ερμηνείας σε δράμα (Φέι Νταναγουέι)
Πρωτότυπου σεναρίου (Πάντι Τσαγιέφσκι)
Βραβεία BAFTA 1978
Καλύτερου ηθοποιού (Πίτερ Φιντς)
Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο 1978
Καλύτερης ξένης ηθοποιού (Φέι Νταναγουέι)
O μοναχικός Ζεφ Κοστελό (Αλαίν Ντελόν), επαγγελματίας εκτελεστής, δολοφονεί έναν
στόχο του παρουσία μαρτύρων σε ένα πολυσύχναστο παριζιάνικο κλαμπ.
Η αστυνομία τον συλλαμβάνει ως ύποπτο αλλά ο Κοστελό διαθέτει ένα φαινομενικά
ακλόνητο άλλοθι. Ο αστυνομικός επιθεωρητής, πεισμένος ότι ο Κοστελό είναι ο ένοχος,
παρακολουθεί κάθε κίνησή του, ενώ παράλληλα δουλεύει για την κατάρριψη του άλλοθι.
Παράλληλα, οι εργοδότες του Κοστελό, θορυβημένοι από την ανάμειξη της αστυνομίας,
σχεδιάζουν την «εξουδετέρωση» του εντολοδόχου τους. Ο κίνδυνος για τη ζωή του
«δολοφόνου με το αγγελικό πρόσωπο» καραδοκεί σε κάθε του βήμα στο μουντό Παρίσι, σαν
ένας σύγχρονος σαμουράι θα ακολουθήσει τη μοναχική του πορεία προς το τέλος που ο ίδιος θα
επιλέξει.
Αυτό το θρυλικό νεο-νουάρ επηρέασε έντονα το μεταγενέστερο σινεμά. Μεταξύ αυτών
που κάνουν μικρές η μεγαλύτερες αναφορές του φιλμ σε ταινίες τους είναι οι: Martin Scorsese,
Quentin Tarantino, Francis Ford Coppola, Jim Jarmusch, John Woo, Johnnie To, David Fincher,
Bernardo Bertolucci, Aki Kaurismaki, Takeshi Kitano, Georges Lautner, Nicolas Winding Refn,
Luc Besson και οι αδελφοί Coen.
«Η χρήση των σκιών και της απομόνωσης – είναι σαν να βλέπεις κάποιον να παλεύει με
την ψυχή του μέσα σε ένα σκοτεινό τοπίο. Αυτό είναι κάτι που ανέκαθεν προσπαθούσα να
μιμηθώ. Στο «Σαμουράι» η ερμηνεία του Ντελόν είναι ένα σεμινάριο μινιμαλισμού. Ο Μελβίλ δεν
χρειάζεται λέξεις. Τα βλέμματα κι η σιωπή τα λένε όλα.»
Μάρτιν Σκορτσέζε
«Οι ταινίες του Μελβίλ είναι τόσο κουλ, αλλά με έναν ψυχρό και μελαγχολικό τρόπο. Δεν
είναι φανταχτερές, είναι ακριβείς.
Το «Σαμουράι» για μένα ήταν άμεση έμπνευση. Η ιδέα ενός άντρα που ζει εντός του
σύγχρονου κόσμου ακολουθώντας έναν αρχαίο κώδικα – αυτό είναι καθαρός Μελβίλ.»
Τζιμ Τζάρμους
 Ζαν-Πιέρ Μελβίλ έγραψε την ταινία ειδικά για τον Ντελόν. Αυτή ήταν η πρώτη ταινία
για τη σύζυγο του Ντελόν, Ναταλί, η οποία και κατέθεσε αίτηση διαζύγιου μετά την
ολοκλήρωση της παραγωγής, το οποίο έγινε επίσημο το Φεβρουάριο του 1969 και της
παραχωρήθηκε η επιμέλεια του γιου τους, Άντονι. Το ιδιωτικό κινηματογραφικό στούντιο του
Μελβίλ, το Studio Jenner, καταστράφηκε από μια φωτιά, ενώ η ταινία γυρίστηκε στις αρχές

Ιουλίου 1967. Ο Μελβίλ, ο οποίος χαρακτήρισε τη φωτιά «ύποπτη», μετέφερε την παραγωγή σε
άλλο στούντιο.
Αυτή τη Δευτέρα 10 23 Νοεμβρίου Μαρτίου 2025 2026 και ώρα 9:30 το βράδυ στην επάνω

αίθουσα
του Κιν/φου «ΟΛΥΜΠΙΟΝ»
Γενική είσοδος 3 ευρώ.